بيجار و مشكل بيكاري جوانان ترك

تبعيض در ايجاد موقعيتهاي شغلي در منطقه بيجار ما را بر آن داشت كه داد مظلوميت جوانان شهرمان را به گوش وجدانهاي بيدار برسانيم . مشكل بيكاري موضوعي است كه خود مشكلات عديده اي را براي مردم منطقه اي گروس (منطقه كه داراي فرهنگي موتفاوت از فرهنگ كردي با گرايشات مركزگرايانه و  تشيع) فراهم آورده است! سعي ميكنيم بسيار خلاصه نمونه هاي از اين .مشكلات را مطرح نماييم.
بدليل نبود درآمد و بيكاري اغلب جوانان با مشكلات سوء رفتاري مواجه گشته. كه اين موضوع موجب بوجود آمدن ناهنجاريهاي اجتماعي همچون اعتياد و ساير ناهنجاريها شده است.

مشكل زندگي براي خانوادهايي كه داري جواناني بيكار هستند. نيروي كار جواني كه خود مي بايست زندگي خود را اداره مي نمودند امروز سربار خانواده است. پايين آمدن آمار ازدواج و بالا رفتن آمار طلاق در بين جوانان و دها مشكل ديگر.

موضوع مهم ديگري  كه نمي توان از كنارش به راحتي رد شد. موضوع مشكل معاوضه فرهنگي در اين منطقه ميباشد . با وجود اين مشكل بيجار نقش خود را در حفظ تماميت ارضي از دست مي دهد. منطقه گروس زماني از 45 كيلومتري سنندج (گردنه ماموخ) بوده. امروز بدليل مهاجرت كردها به منطقه گروس و از طرفي مهاجرت گروسها به مركز موجب عقب نشینی فرهنگ شیعی و معاوضه فرهنگي منطقه گشته!بدليل تفاوت هاي اعتقادي ^{گروسها حاضر به امرار معاش و كسب درآمد به گونه كردي (غيراخلاقي و غير اسلامي وقاچاق )نيستند.} و به دنبال كسب درآمد حلال به مركز مهاجرت مي نمايند.كه موضوع مهاجرت گروسها(شيعه)باعث عقب نشيني فرهنك گروس و پيشروي فرهنگ كردي شده است! اين روند همچنان ادمه داشته و دارد! بااين روند بيجار گروس نه تنها خود با مشكل معاوضه فرهنگي مواجه گشته. بلكه نقش خود را در حفظ تماميت ارضي از دست ميدهد. روزي بيجاري براي حفظ اين مرض و بوم و حفظ فرهنك شيعي صدها شهيد تقديم فرهنگ شيعي خود مي نمود٬ وهمواره رو در روي موجي (ناسيوناليسم كرد) كه از غرب در وزيدن بود مي ايستاده. خود با مشكلات عديده اي روبروست.

مسوولين و دست اندر كاران اداره كار و امور اجتماعي دراين رابطه بي تقصير نيستند . بطوري كه اغلب بيكاران جوياي كار جوانان ترك بيجار و حومه ميباشند . تقاضاي كار آنها سالهاست در حال خا ك خوردن است . حتي از گرفتن وام خود اشتغالي هم محروم مانده اند . شهر ياسوكند فاقد اداره كار ميباشد! منطقه پيرتاج و توپ آغاج فاقد هر گونه خدمات دولتي ميباشند .لازم به ذكر است بيجار در اغلب دورهاي تاريخي زير نظر مركز و يا همدان و يا زنجان اداره مي شده است كه متاسفانه از سال1337 ازنظر تقسيمات سياسي ضميمه استان كردستان شده است.  پس از آن زمان همواره اطرف استان مورد ظلم مضاعف قرار گرفته است. بوجه هاي صنعتي و عمراني اين شهر همواره به منطقه كردستان انتقال داده شده است(بودجه ذوب آهن ياسوكند بيجار. بودجه سد قم چوقاي. بودجه بيمارستان تامين اجتماعي بودجه دو واحد از انبارهاي گندم تخت. و دهها مورد ديگر)

و سكوت مسوليني كه ازطرف استان انتخاب ميشوند جاي تامل دارد. چراكه اغلب بدليل تبعيت از مركز استان و گرفتن طرفيع باب ميل استان عمل نموده در برابر كاستي هاي اين شهرستان سكوت مرگ باري اختيار كرده اند ! سپردن كارهاي اداري بدست كارمنداني كه از منطقه ديواندره و سنندج به بيجار اعزام شده اند نه تنها هيچ باري از دوش بيجار گروس بر نداشته بلكه يكي ازعوامل اصلي بيكاري جوانان بيجار و عقب ماندگي منطقه ميباشند. خاليست جاي بزرگ مردان شهرم!(شهيدان رحماني-بياتيان. غياثيان. قائم پناه. حبيبي. شكوهي. برزگر و...)

س. م. موسوي