قلعه‌هاي محافظ بيجار،محافظ ندارد؟!

 لینگ تصویر کوه و روستای چنگیز قلعه در ۵ کیلومتری ضلع غربی بیجار

 چنگيز قلعه، كه تنها بقايايي از ديوارها و آب‌انبارهاي آن باقي مانده، به دليل سرما، از نگاه تنها مراقب اداره ميراث فرهنگي بيجار مخفي مانده است. حفاران غيرمجاز، در بيجار هم آخرين بازمانده‌هاي دوران ساساني و اسلامي را غارت مي‌كنند.
20 كيلومتري غرب شهر بيجار در مسير جاده سنندج، روي تپه‌اي مرتفع ديوارها و آب‌انبارهاي قلعه‌اي ديده مي‌شود كه كارشناسان آن را چنگيز قلعه متعلق به دوره ساساني _ اسلامي مي‌دانند.
«كريم عليرضازاده»، مدير اداره ميراث فرهنگي و گردشگري بيجار درباره وضعيت حفاظتي چنگيز قلعه گفت: «اداره ميراث بيجار براي مراقبت از آثار تاريخي منطقه تنها از يك نفر بدون تجهيزات كافي استفاده مي‌كند. همين موضوع باعث شده آثاري مانند چنگيز قلعه نيز به ندرت مورد سركشي و مراقبت قرار گيرند.»
به گفته «عليرضازاده»، سرماي هوا نيز در 6 ماه از سال، امكان سركشي از آثار تاريخي بيجار را ناممكن ساخته است.
سنگ و ملات ساروج، بناي قلعه را ساخته‌اند و تكه‌هاي سفال و بقاياي معماري از تاريخ نسبي ساخت آن كه دوره ساساني _ اسلامي است، خبر مي‌دهند.
اما چنگيز قلعه، تنها بناي مهم حفاظتي در منطقه بيجار نيست. قلعه قم چقاي، در 45 كيلومتري شمال غرب شهر بيجار، از ديگر آثار ناشناخته و مهجور اين منطقه است.
«عليرضازاده»، درباره ويژگي‌هاي اين اثر تاريخي به «ميراث خبر» گفت: «اين قلعه كه احتمال مي‌رود به دوره مانايي‌ها و مادها باز گردد، از چند طرف به دره‌ها يا پرتگاه‌هاي مخوف مشرف است و تنها از سمت شمال، به دليل وجود پشته‌اي كم‌ارتفاع، ديواري بلند و عريض با استفاده از سنگ لاشه و برج‌هاي نيم استوانه براي حفاظت از آن ساخته شده است.»
به گفته «عليرضازاده» برخي از كارشناسان بقاياي اين ديوار را به دوره ساساني نسبت مي‌دهند. اما در سطح سازه سفال‌هايي از دوره اسلامي، متعلق به قرن 6 و 7 هجري قمري ديده شده است.
«عليرضا‌زاده»، آب‌انبار كنده شده در كوه را از ديگر مشخصات اين سازه مهم ذكر كرد و گفت: «اين آب‌انبار، تونلي با 42 پله به قلعه مي‌رسد. گرچه اين منبع ذخيره آب، به آب‌انبار زندان سليمان كه از دوره ساساني باقي مانده شباهت دارد. اما ديگر بقاياي معماري قلعه، حكايت از قدمتي ديرين‌تر مربوط به دوره مانايي‌ها و مادها دارد.»
نه تنها پژوهش، كه حفاظت از اين قلعه نيز به دليل كمبود امكانات و اعتبارات به درستي انجام نمي‌شود.
همين مشكلات، براي قلعه تپه داخل شهر بيجار نيز وجود دارد، با اين تفاوت كه اين اثر تاريخي، تپه‌اي مربوطه به دوران پيش از تاريخ است و طي دهه‌هاي گذشته، خاك آن مورد استفاده ساخت و ساز‌هاي بي‌رويه قرار گرفته و در حال حاضر، آن را ساختمان‌هاي متعدد محصور كرده‌اند.

4 رأس گوزن زرد ايراني، روز پنجشنبه 26 مهرماه در منطقه حفاظت شده بيجار گروس رها مي شوند.

گوزن زرد
خبرگزاري ميراث فرهنگي_ گردشگري_ گوزن زرد ايراني تا روز پنجشنبه 26 مهرماه سالجاري به استان کردستان منتقل مي شود. خيرالله مرادي، مديرکل حفاظت محيط زيست استان کردستان در اين رابطه به ميراث‌خبر گفت:« 20 هکتار از منطقه حفاظت شده بيجار فنس کشي شده و قرار است 4 رأس گوزن زرد به اين منطقه آورده شود.» وي در ادامه گفت:« اين گوزن ها از جزيره اشک اروميه به اين منطقه حفاظت شده منتقل شده و در آن رها سازي مي شوند.» مرادي در پاسخ به اين سوال که چرا گوزنهاي زرد از دشت ناز ساري به اين منطقه منتقل نمي‌شوند، گفت:« به دو دليل گوزن ها را از اروميه منتقل مي کنيم. اولين دليل اين است که گوزنهاي اروميه وحشي کامل هستند. اين گوزنها در منطقه آزاد جزيره اشک بصورت طبيعي زندگي مي کنند. درحاليکه گوزن هاي زرد دشت ناز ساري داخل منطقه فنس کشي شده زندگي کرده اند و رام هستند و خوي وحشي خود را تا حدودي از دست داده اند. دليل دوم هم اين است که مناطق زاگرس شباهت زيادي به اروميه دارد و به همين دليل شخصأ مايل بودم تا اين گوزن ها از جزيره اشک اروميه به منطقه حفاظت شده بيجار منتقل شوند.» هفته پيش گوزن زرد ايراني به استان لرستان نيز منتقل شد. گوزن زرد جزو پستانداران کمياب و نادري است و زيستگاه طبيعي آن در منطقه دز و کرخه در استان خوزستان بوده که در چند دهه گذشته زيستگاه آن تخريب و جمعيت آن رو به نابودي رفته بود، به همين دليل از دهه 1330 به بعد، چند رأس از آن زنده گيري و به پناهگاه دشت ناز ساري منتقل شد. پس از مدتي تعداد اين گوزن به رقم قابل ملاحظه اي رسيد و در ساير مناطق کشور نيز نگهداري شد. يکي از مناطق نگهداري و زيستي اين حيوان؛ جزيره اشک اروميه بوده است. حدود يک ماه پيش، چند رأس گوزن زرد ايراني پس از 50 سال به زيستگاه اصلي خود در منطقه دز و کرخه در استان خوزستان بازگشت.

 محسن ظهوري

در این شب این فرق علی نبود که شکافت٬ بلکه فرق عالمی شکافته

 شد٬عالمی که در تب و عطش عدالت علی می سوزد . این ایام را بر راه

روان واقعی آن حضرت تسلیت عرض می کنیم

ارمنستان سوم ٬ اسراییل  دوم در حال شکل گیری است!

http://www.etemaad.com/Released/86-07-07/150.htm

راهکار دموکرات ها برای پیروزی

طرح تقسیم عراق در سنای امریکا

گروه بین الملل، سورنا اسپهبد؛ از روز گذشته اخبار تصویب طرح تقسیم عراق در سنای امریکا در کانون توجه رسانه های منطقه یی و بین المللی قرار گرفت. روزنامه اعتماد تنها نشریه داخلی بود که در شماره روز پنجشنبه 5 مهرماه با درج گزارشی ضمن انعکاس خبر شکل گیری مراحل نخست این طرح در سنای امریکا خوانندگان را از آن آگاه کرده بود، اما روز گذشته این طرح در سنای امریکا با 75 رای مثبت رای آورد. در حالی که آرای مخالفی که به طرح داده شد 23 رای بود. به عبارت دیگر عده مخالفان طرح تقسیم عراق در سنای امریکا حدود یک سوم موافقان بود.امریکاییان مدعی هستند که با اجرای چنین طرحی و تقسیم خاک عراق به سه منطقه که براساس مرزبندی های قومی و مذهبی شکل گرفته بحران عراق به صورت سیاسی حل و فصل خواهد شد. به موجب این طرح کشور عراق به سه منطقه کردنشین در شمال، سنی نشین در مرکز و شیعه نشین در جنوب تقسیم خواهد شد. این مناطق تحت مدیریت دولت فدرال مرکزی قرار خواهد داشت که مسوولیت امنیت مرزها و تقسیم عواید حاصله از صدور نفت عراق را برعهده دارد. همان گونه که در گزارش مندرج در شماره روز پنجشنبه روزنامه اعتماد آمده این طرح را جوزف بایدن سناتور دموکرات پیشنهاد کرده که خود نامزد انتخابات ریاست جمهوری امریکا است. وی به اتفاق هم کیشان دموکرات خود مدعی هستند که اجرای چنین طرحی راه حل سیاسی بحران عراق بوده و زمینه بازگشت سربازان امریکایی به کشورشان امری که خواست اکثریت مردم امریکاست را فراهم خواهد آورد. تاکید بر این خواست اکثریتی مردم امریکا ظاهراً از اصلی ترین علل عنوان کردن طرحی است که به هیچ وجه تازگی نداشته و از زمزمه های دیرینه محافل اسرائیلی و امریکایی بوده است، چرا که دموکرات ها ناگزیرند برای تقویت سهم خود از آرای مردم در انتخابات آینده ریاست جمهوری راهی به زعم خود عملی و غیرنظامی برای خارج کردن دولت و ملت از گردابی ترسیم کنند که هر دم بیش از پیش آنان را به کام خود فرو می کشد.اما در نخستین واکنش ها به این طرح ماجراجویانه نوری مالکی نخست وزیر عراق آن را فاجعه خواند و به شدت با آن مخالفت کرد. هوشیار زیباری وزیر خارجه عراق که خود از کردهای آن کشور است تاکید کرد که هیچ گروهی در عراق خواستار تجزیه نیست. اتحادیه عرب این طرح را تخریبی خوانده و رد کرد و شورای همکاری خلیج فارس نیز اعلام داشت چنین طرحی تنها بر وخامت اوضاع عراق می افزاید. ضمن آنکه طارق هاشمی معاون سنی مذهب رئیس جمهوری عراق روز پنجشنبه همزمان با افزایش زمزمه های احتمال تصویب طرح به دیدار آیت الله سیستانی شتافت. از محتوای دیدار و گفت وگوهای او که رهبر جبهه توافق عراقی است با رهبر شیعیان عراق خبری انتشار نیافته اما آگاهان سیاسی معتقدند این دیدار در چارچوب رایزنی ها برای مخالفت با طرح سنای امریکا انجام شده است.آنچه در پی می خوانید گفت وگویی با حسین رویوران است که طی آن کوشش شده ابعاد مختلف طرح تقسیم عراق تا حد ممکن شکافته شود.طرح تقسیم عراق و تصویب آن در سنای امریکا را به طورکلی چگونه ارزیابی می کنید؟ دیدگاهی است که از سوی کنگره که در تسلط دموکرات ها است مطرح شده و به طور کلی نشان دهنده آن است که در امریکا برای خروج از بحران عراق با هر هزینه یی آمادگی وجود دارد. به علاوه امریکا برای خروج از بحران به حاکمیت دولت عراق و دیدگاه ملت آن هیچ اهمیتی نمی دهد. من تصور می کنم طرح چنین دیدگاهی نشان دهنده کج فهمی است. امریکایی ها تصور می کنند که در عراق جنگی مبتنی بر تفاوت مذهبی و قومی در جریان است. درحالی که جنگ عراق میان نیروهای تروریستی و افراطی از یک سو و دولت عراق و اشغالگران از سوی دیگر است. با قبول این واقعیت، دیگر تقسیم عراق ضرورتی نخواهد داشت. پیشتر چنین طرحی از سوی اسرائیلی ها هم مطرح شده بود. این طرح، خواست اسرائیلی ها است که محدود به عراق هم نمی شود. تقسیم لبنان، سوریه، عربستان و دیگر کشورها را هم در بر می گیرد. اینها همه از ابتدای پیدایش رژیم صهیونیستی به عنوان ضرورت مطرح بوده است. تفکر خاص دینی - سیاسی این رژیم تجزیه همبستگی های منطقه یی را ایجاب می کند. اسرائیل تصور می کند که می تواند در لبنان با مسیحیان، در عراق با کردها و در سایر کشورها به همین ترتیب با بخشی از مردم روابط ویژه داشته باشد و امنیت ملی خودش را در واگرایی در منطقه و هم پیمانی های جدید جست وجو می کند. اما این تحلیل صهیونیست ها هم پایه یی ندارد، چرا که تا اسرائیل دست از رفتار تجاوزگرانه برندارد هیچ کشوری در منطقه از دشمنی با آن دست برنمی دارد. طرح تقسیم عراق واجد چه منافعی برای امریکا است؟ آنها برای خروج از بحران به این فکر افتاده اند. اما طرحی خلق الساعه نیست که صرفاً ابزاری برای خروج از بحران باشد. البته بحران عراق ریشه های مختلفی دارد. امریکا اگر بخواهد مشکل خود در عراق را حل کند باید در سیاست اشغال تجدیدنظر کند و سیاست آشتی با مردم را پیش بگیرد. در حال حاضر روزی نیست که سربازان امریکا یا شرکت های حفاظتی - امنیتی امریکا تعداد زیادی از مردم بی گناه را نکشند. این رفتار قطعاً به استمرار دشمنی می انجامد. در طرح سنای امریکا گفته شده که الزامی نیست؟ در این صورت چرا سخن از چنین طرحی به میان می آید. آیا غرض انجام افکارسنجی در میان ملت ها و دولت ها است؟ علت طرح موضوع، مساله بسیار مهمی است. اگر برگردیم به اوضاع جامعه امریکا می بینیم که همه خواهان عقب نشینی بدون قید و شرط از عراق هستند. حزب دموکرات خواهان تغییر ماموریت ارتش امریکا از دژبانی و میدانی به آموزش و پشتیبانی است. حزب جمهوریخواه و شخص بوش دنبال ادامه وضع فعلی هستند و مدعی اند که سیاست های آنها تاکنون موفقیت هایی داشته است. در چنین شرایطی حزب دموکرات سعی می کند بر موج افکار عمومی سوار شود تا بتواند انتخابات آینده را ببرد. حزب جمهوریخواه مسوولیت اجرایی دارد و مشکلش این است که باید رفتارش را عوض کند. اما حزب دموکرات مسوولیت اجرایی ندارد و تنها می تواند حرف بزند یا شعار بدهد. آنچه دموکرات ها در مورد عراق تصویب کردند در چارچوب تغییر گفتمان و عنوان کردن برخی طرح ها است تا گمان نشود که حزب دموکرات فقط از عملکرد حزب جمهوریخواه انتقاد می کند. بلکه طرح هایی برای اجرا نیز دارد. از زمان انتشار اولین خبرها درباره این طرح تاکنون واکنش های مخالف متعددی به آن نشان داده شده. به نظر شما واکنش های داخلی مردم عراق چه خواهد بود؟ واکنش مردم در اوضاع فعلی عراق نمی تواند ملاک قرار بگیرد، چرا که مشکلات زیادی بین اقوام و مذاهب عراق هست که بذر آن را صدام کاشته و عملکرد امریکایی ها آن را بیشتر کرده است. اما حس همبستگی در عراق همچنان بالا است به جز منطقه شمالی که شرایط متفاوتی دارد. اجرای چنین طرحی چه آثاری بر اوضاع منطقه خواهد داشت؟ تجزیه عراق مساله یی کاملاً داخلی نیست، منطقه یی و بین المللی است. در منطقه تداخل اجتماعی، قومی و مذهبی بسیار زیاد است. قطعاً کشورهای همجوار نمی توانند در این حوادث ساکت بمانند، چون این تغییر مرزها امنیت ملی بسیاری از کشورها را به خطر می اندازد. یعنی هر گونه تغییر مرزها بدون توافق منطقه یی امکان پذیر نیست و عملی نخواهد بود. *استاد دانشگاه و کارشناس مسائل خاورمیانه