سفربه بيجارمركز منطقه گروس
شهرى آرميده در بيدستان
|
|
|
• محمد مطلق
آذربايجان، همدان، زنجان، فرقى نمى كند از هر سو كه آمده باشى، آنقدر جاده ها را نرم به سمت افق بالا رفته اى تا به يكباره از روى شانه يكى از همين كوهها؛ «نسار»، «نقاره كوب» و يا «زاغه» به سمت شهر سرازير شده باشى. اينجا بام ايران است وآذربایجان، شهرى كه گويى در گلوگاه آتشفشان بنا شده، بر شيب دره هاى ملايم و در حصار كوههاى بلند، اما در دهانه آتشفشان خبرى از گرما نيست، عمر تابستان در گروس كوتاه است و برف و باد الفتى ديرينه دارد با كوچه هاى شهر.
به بازار گام مى گذاريم و گوشهايمان پر مى شود از طنين ملايم گويش گروسى. خوب كه دقت كنيد، در ميان همهمه و جنب و جوش مغازه ها و لابه لاى كلمات پهلوى و اوستايى، واژه هايى آشنا سرك مى كشند، واژه هاى مغولى، تركى، عربى، روسى، يونانى و عجيب تر از همه، سانسكريت كه همچون نرم خويى مردمان اين ديار، نرم در اصيل ترين گويشگروسی درآميخته اند.
مى گويند ناصرالدين شاه و اميرنظام گروسى به اين شهر آمدند و قرار شد جارچى ها فردا خبرى را از سوى پادشاه جار بكشند، اما پيش از آنكه بر طبل و دهل كوبيده باشند، مردم همه فهميده بودند. خبر لو رفت و شاه گفت «جار بى جار». بعد از آن نام مركز منطقه گروس از «زرين كمر» به «بيجار» تغيير كرد.
از كنار گليمچه هاى گل فرنگ مى گذريم، زنجير و دست بند، گل قندانى، هنرمندان طرح و نقش و زيبايى خيره كننده فرش هاى جادويى لاجورد، از كنار عطارى ها كه روشور محلى و گل سرشوى و كيسه حمام و جاجيم را كنار چاى كوهى و مرزه و آويشن همين حوالى، يكجا مى فروشند.
از كنار بستنى سنتى كه عطر ثعلبش مشام عابران را نوازش مى دهد، شيرمال و حلواى سوهانى، ترشى ليته، هفته بيجار و سركه اى كه مزمزه نكرده، اشك از چشم ها سرازير مى كند.
به قصد بقعه علامه فاضل گروسى، بازار را ترك مى كنيم. مردم شهر هنوز نگران نفيس ترين فرش جهان هستند كه محترم السلطنه آن را وقف حسينيه كرده است.
در ميدان علامه فاضل ايستاده ايم، علامه كتابى در دست دارد و به انتهاى ناپيداى بلوار چشم دوخته است. گيسوان بلند بيدهاى مجنون همچون فواره هاى سبز از هر سو به خيابان ريخته اند و دست باد چه آرام و خنك مى نوازد.
نقاره كوب همچون پيرزنى با دو چشم گود و گيسوان پريشانى از سنگ بر شانه راست علامه روى شهر خيمه زده است و نسار اژدهايى خفته در امتداد شانه چپ با سنگ چينى از سنگرهاى كهن، مراقب حمله مردانى است كه از آن سوى مى آيند!
اينجا «بيدزار» است، بيدستانى گم شده در سپيدارها و چنارهاى بلند كه بسيارى نام شهر را برگرفته از همين شلاله هاى سبز مى دانند. صداى نقاره ها هنوز از آن سوى خرابه هاى قلعه به گوش مى رسد: «آسوده بخوابيد، دروازه ها بسته اند و شهر در امن و امان است.»
اينجا بیجار است، شهر علامه فاضل گروسى كه كرامات بسيار او را هنوز به ياد دارند. مى گويند روزى علامه به چند مسافر ميهمان گفت: «چرا نماز نمى خوانيد؟» بهانه گرفتند كه به سرما عادت نداريم و در برف و يخ كشنده اين شهر مسح پا كشيدن يعنى مرگ، با چكمه هم كه نمى شود نماز خواند. علامه گفت: «شما با چكمه به مسجد بياييد و بى مسح پا نماز بخوانيد، اين هم دست نوشته و حكم، هركه پرسيد، بگوييد فاضل گفته است.»
مسافران براى آنكه شهر را با خاطره اى شيرين ترك كنند، با چكمه هايشان به مسجد آمدند و نماز خواندند.
هجرت، تقدير تاريخى مردمان اين ديار بوده است، هجرتى تمدن ساز و فرهنگ پرور. كادوسيان پيش از آنكه پاى آريايى ها به ايران باز شود، از حاشيه درياى خزر به سمت تپه ماهورهاى غرب هجرت كردند، پس از آن با مادها درآميختند و آرام آرام كادوس يا گروس به يكى از ساتراپ ها و استانهاى بزرگ تبديل شد. استانى كه دامنه وسعت آن بخش اعظمى از جنوب آذربايجان، عراق، همدان و زنجان را شامل مى شد. حلقه هاى مفقوده ميان تمدن گمشده شيز و شهر مدفون هكمتانه را هم بايد در هجرت كادوسيان جست و جو كرد.
حالا ديگر بيدستان گروس به همين شهرى ختم مى شود كه در آغوش نقاره كوب و نسار آرام خفته است، شهرى كه مردمانش پس از اسلام، مذهب تشيع را برگزيدند، قلعه هاى باستانى شان را به مركزى براى توسعه دين بدل كردند و ذهن و روحشان محلى شد براى جست و جوى معرفت و عرفان و كمال، اما با نحيف شدن گروس، حالا ديگر به سختى مى توان اثبات كرد «سهرورد» يا «سوربرديه» همان روستاى سرخى است كه نابغه اى چون شيخ شهاب الدين را در خود پرورده است، حتى اگر اشعار كردى او را هم بارها و بارها خوانده باشيد.
اينجا بيدزار است، شهر مردان و زنان آرام و تيزهوش، ديار مردمان فرهيخته و مبادى آداب. «پوشكين» شاعر بلندآوازه روس در جريان عهدنامه تركمان چاى وقتى شاعر قاجار فاضل خان گروسى را ملاقات كرد، سخت تحت تأثير قرار گرفت و در خاطراتش نوشت: «ديگر وقت آن رسيده كه فرنگى ها، شوخى و مسخرگى را در زندگى شان كنار بگذارند.»
اينجا بيدزار است و ما به انتهاى بلوار امام (ره) رسيده ايم، از پارك زيباى جنگلى بر دامنه كوه عبور مى كنيم به «دنگس قلا» (چنگيز قلعه) مى رسيم و دوباره بر مى گرديم سمت شهر، وقت اندك است و بايد با عجله سرى زده باشيم به «قلاقوره» يا قلعه گبر.
از بلوار كمربندى شهر به سمت شمال(زنجان) خارج مى شويم، گويى از دهانه آتشفشان بيرون آمده باشيم. حالا چشم اندازمان دشتى وسيع است با تپه ماهورهاى ملايم و سبز. كوهها در دوردست شانه به شانه هم ايستاده اند، اما بايد به احتياط راند، زيرا در انتهاى اين جاده خاكى، زمين شكافته است.
دره سنگى عميق با ديوارهاى عمود، آرام آرام پيدا مى شود، ما به چند قدمى پرتگاهى مهيب رسيده ايم، تماشاى غارهاى بزرگ در ارتفاع ۱۰۰ يا شايد هم ۲۰۰ مترى دره، نفس را بند مى آورد، «قزل اوزن» (طلاى شناور) كه در كرانه هاى خزر سپيدرود صدايش مى كنند با آن هيبت عظيم بر بلنداى اين صخره به مويى مى ماند.
ما بالاتر از پرواز شاهين ها و دال ها و عقاب ها ايستاده ايم و اين بار معناى پرواز را وارونه تجربه مى كنيم. كوه قلعه با آن قامت بلند تا نيمه هاى دره عمود بالا آمده است و قلعه چيزى نيست جز ديوارهاى مورب ساروج كه اطراف كوه را محصور كرده اند و چاهى چهارگوش از سنگ در ميانه ديوارها كه به ناكجا آباد مى رسد. اين سوى قلعه گبر، قبرستان با ترنم رود و سم ضربه هاى بزهاى كوهى و قوچ هاى ارمنى به خوابى عميق فرو رفته است. وارد شدن به قلعه ممكن نيست، بايد راهمان را ادامه دهيم تا به قلعه «قم جقاى» (تاج بزرگ قوم) برسيم. قلعه اى با سنگ نوشته هاى هراتيك كه همچون اهرام ثلاثه بايد پله هاى سنگى اش را به سمت دالان اصلى بالا بروى تا ۴۲ پله ديگر تو را در انتهاى آب انبارها، حجره ها و تالارهاى تاريك تاريخ رها كنند.
اينجا بیجار است، شهرستانی گم شده در قلعه ها و قبرستان هاى ساروج، كهن ترين شهر شمال غرب و محلى براى امتزاج فرهنگ ها و آيين ها.
|
+|
نوشته شده در بیست و نهم شهریور 1386ساعت   توسط سید محمد موسوی
|
|
+|
نوشته شده در بیست و دوم شهریور 1386ساعت   توسط سید محمد موسوی
|
آرايش سياسي فاشیسم کورد در آذربايجان غربي جهت انتخابات هشتم مجلس!
توضيح كميته مردمي دفاع از غرب آذربايجان:
مقاله زير از دو هفته نامه هاوار اخذ شده است. صاحب امتياز و مديرمسئول اين نشريه كردي شخصي بنام سيد هاشم هدايتي دانشجوي دكتري مديريت و عضو شوراي مركزي سازمان مجاهدين انقلاب اسلامي و مسئول بخش قوميتها و مذاهب تشكيلات فوق الذكر است. وي از همفكران و باند عبدالله رمضانزاده سخنگوي دولت خاتمي است. همچنين وي از همفكران بسيار نزديك جلال جلالي زاده از اعضاي شوراي مركزي جبهه مشاركت به مانند وي كرد زبان مي باشد. اين سه نفر به همراه بهالدين ادب كه اخيرا مرد از تئوريسينهاي اصلاحطلبا در مناطق غربي آذربايجان هستند و عموما گرايشهاي آنتي تورك در بين ايشان شديد ميباشد. اينان عوامل تشكيل شوراي اصلاح طلبان كرد و جبهه متحد كرد هستند كه همگي بر عليه منافع ملي آذربايجان فعاليت مي كنند.
غرض از انتشار اين مقاله توسط كميته مردمي دفاع از غرب آذربايجان آشنايي با گروهها و عوامل دخيل و تاثيرگذار در انتخابات غرب آذربايجان است تا بع عنوان الگويي هرچند ناقص در اختيار علاقمندان قرار گيرد.
شايان ذكر است كه در اين مقاله بارها ديدگاه احساسي و كذب نويسنده بر قلم جاري شده است و بر اكثريت كرد بودن استان و واژه كردستان اشاره شده است كه البته ما بنا بر اخلاق سياسي و حرفه ايي خود مطلب را بدون سانسور و كم و زياد تقديم خوانندگان ميكنيم و نيز بدليل محدوديتهاي موجود بحث دخالتهاي گروهكهاي تروريستي پ.ك.ك و پ.ژ.ا.ك در اين مقاله مورد بررسي قرار گرفته نشده است..........
ادامه مطلب
|
+|
نوشته شده در بیست و دوم شهریور 1386ساعت   توسط سید محمد موسوی
|
جازبه های توریستی تفریحی بیجار ومنطقه گروس
برج اشقون بابا
برج "اشقون بابا" نزديك شهر حسن آباد ياسوكند شهرستان بيجار واقع شده است. اين بنا كه از سنگ و آجر ساخته شده، داراي محوطه اي دايره شكل است. اين برج احتمالاً از اقامتگاه هاي ( كوخ) بين راهي بود.
قدمت برج اشقون بابا را برخي به دوره ايلخاني نسبت داده اند؛ اما از آنجا كه آثار و بقاياي مرمت دوره صفوي روي آن مشخص است، به نظر مي رسد در دوره صفوي ساخته شده باشد.
برج اوچ گنبدخان
در فاصله 75 كيلومتري شمال غرب شهر بيجار، در روستايي به نام " اوج گنبد خان" برجي سنگي وجود دارد كه به برج " اوج گنبد" معروف است. دليل اين كه چرا برخي اين گنبد را اوچ ( سه) مي نامند، به طور دقيق مشخص نيست.
ساختمان برج با محوطه دايره اي از سنگ و ساروج (مخلوطي است از آهك و خاكستر يا ريگ كه در آب به مرور جذب انيدريد كربنيك كنند و آهكش به صورت سنگ آهك كه محكم و پايدار است در مي آيد و از آن در جهت ساختن بنا استفاده مي كنند) ساخته شده و سقف آن نيز با گنبد شلجمي ( اگر دو قوس از دايره بر سطحي محيط شود كه هر دو از نصف دايره طولشان بيشتر باشد و انحداب يا كوژي آن دو در دو جانب باشد آن شكل را شلجمي گويند) از سنگ لاشه اي ساخته شده است. ابعاد داخلي برج 30/4 متر و ورودي آن 30/1 متر ارتفاع دارد. عرض ديواره هاي سنگي 90 سانتي متر و ارتفاع برج 6 متر است. از آنجا كه اين برج نيز در مسير كاروان ها قرار داشت، به نظر مي رسد كه به عنوان اقامتگاه بين راهي در عصر صفويه ساخته شده و مورد استفاده بود.
برج ينگي ارخ
اين برج در روستايي به همين نام در 63 كيلومتري شمال شهر بيجار قرار دارد و داراي پلاني دايره شكل است. مدخل برج " ينگي ارخ" در ضلع جنوبي بنا و در كنار جاده اي در مسير رودخانه " قم چقاي" واقع است.
اين برج از سنگ لاشه، ملات و ساروج ساخته شده و احتمالاً يك اقامتگاه بين راهي بود كه در دوره صفوي مورد استفاده مسافران قرار مي گرفت. اين برج داراي گنبدي بود كه تخريب شده، اما بقاياي ديوارهاي گچي آن موجود است. بنا در مسير جاده زنجان- آذربايجان – كردستان واقع است و نشان از رونق تجاري و اهميت اين منطقه دارد.
روستاي صلوات آباد
روستاي"صلوات آباد" يا سلمات آباد در پانزده كيلومتري غرب بيجار و در كنار رودخانه " قزل اوزن"، نزديك پل قديمي صلوات آباد قرار دارد. اين روستا داراي يك قلعه قديمي با برج و باروهاي محكم است كه از خشت و گل ساخته شده . در داخل اين قلعه تعدادي خانه قديمي وجود دارد. يكي از اين خانه ها كه به مالك روستا تعلق داشت، از نظر معماري و تزيينات داراي ويژگي هاي منحصربه فردي است. در اين بنا اُرسي ( نوعي در قديمي كه داراي چهارچوب مخصوص بوده و با بالا و پايين رفتن باز و بسته مي شده است)هاي زيبا و تزيينات گچ بري قابل توجه اي وجود دارد. تركيب فضاها، سه دري ها، پنج دري ها، پستو و ... بيانگر ذوق و سليقه معماران آن است.
در كنار قلعه و بيرون از آن بقاياي يك حمام قديمي وجود دارد كه بخش هايي از گنبدهاي آن تخريب شده و داراي فضاهايي از جمله ورودي، حمام سرد، حمام گرم، خزينه، خلوتي، تون ( گرمخانه ) و... است و آب آن نيز به روش خاصي از رودخانه تأمين مي شده است.
بافت قديمي شهر حسن آباد ياسوكند
حسن آباد ياسوكند در75 كيلومتري شهر بيجار قرار دارد. حسن آباد كه از روستاهاي قديمي و بزرگي بود، طي چند سال گذشته توسعه و گسترش قابل توجهي يافته و تبديل به شهر شده است. اين شهر داراي بافت ارزشمندي از معماري بومي منطقه است؛ خانه هاعموماً داراي تراس بندي يا ايوان ستون دار چوبي هستند و در پشت ايوان، با تقسيم مناسب فضا، اتاق ها و راهروهاي مختلفي در فاصله اتاق ها تعبيه شده است. خانه هاي بافت قديمي شهر با دواِشكوب ( طبقه ) و عموماً داراي ايوان هاي ستون دار، با سر ستون هاي چوبي ساخته شده است. استفاده از سرستون درمنطقه غرب و شمال غرب ايران، سابقه چهار هزار ساله دارد.
حسن آباد در كنار محوطه اي قديمي به نام " امامزاده عقيل" ايجاد شده و به نظر مي رسد پس از ويراني در عصر ايلخاني، در محل كنوني ساخته شده باشد. تاريخ ساخت و سوابق خانه ها و حمام قديمي حسن آباد به دوره زنديه، قاجار و اوايل پهلوي باز مي گردد.
روستاي خسروآباد گروس
اين روستا در فاصله 45 كيلومتري شرق شهر بيجار واقع شده واز نظر تقسيمات سياسي جزو شهرستان بيجار است. روستا در مسير شهر قروه- بيجار و به عبارتي در مسير راه قديمي آذربايجان – دينور قرار دارد.
اين روستا داراي بافتي ارزشمند است و وجه تسميه آن نيز به اين جهت است كه خسرو خان اردلان والي كردستان در توسعه و آباداني روستا و ايجاد ساختمان هاي عام المنفعه و قلعه آن نقش داشته است.
روستاي خسروآباد داراي يك قلعه بود كه فقط بخش هايي از آن در ضلع شمالي باقي مانده است. برمبناي نقل قول هاي قديمي، از مقابل مدخل ورودي قلعه به سمت مشرق ، يك خيابان مشجر، تا روستاي حاجي آباد وجود داشت كه اكنون از بين رفته است.
از ديگر بناهاي با ارزش روستا ، مقبره اي بسيار زيبا به فرم چهارطاقي با گنبدي زيبا است و به "حاج اللهيارخان اميرعلايي" و خانواده وي تعلق دارد. امير علايي در دوره قاجار در توسعه وعمران روستا نقش بسيار مؤثري داشت.
تمام ساختمان هاي اين روستا از خشت و آجر است و مسجد و مقبره آن تمامي از آجر ساخته شده است.
از ديگر بناهاي شهر، بقاياي يك منزل قديمي متعلق به اميرعلايي است كه از آن تنها سردر و هشتي و چند اتاق در حياط باقي مانده است. سردر باشكوه اين ساختمان نشانگر عظمت معماري و اهميت روستا است.
در اين روستا بقاياي مدرسه اي قديمي نيز در كنار مقبره مادر اميرعلايي به جاي مانده است. اين مدرسه ظاهراً در سال 1302 شمسي تأسيس شد و بعد از مدرسه بيجار ، دومين مدرسه اين شهرستان بود.
اين روستا در زمان حكومت ناصرالدين شاه جزئي از دارالملك گروس به شمار مي رفت و "امير نظام گروسي" در قلعه آن سكونت داشت.
چشمه آب تلخ ( پيرصالح)
چشمه آب تلخ در روستاي قشلاق از شهرستان بيجار قرار دارد. علت نامگذاري اين چشمه به علت تلخ بودن آب آن است. هر چند دليل تلخ بودن آب اين چشمه به روشني مشخص نشده است، اما آب آن براي درمان بيماري هاي روماتيسمي مؤثر است.
چشمه خاور آباد: اين چشمه در جنوب شرقي چشمه سراب بيجار واقع است.
چشم قم چقاي: در 17 كيلومتري قم چقاي در دهستان " سياه منصور" شهرستان بيجار واقع است.
چشمه هفت آسياب: در روستاي شريف آباد از دهستان سياه منصور واقع است.
|
+|
نوشته شده در نوزدهم شهریور 1386ساعت   توسط سید محمد موسوی
|
گروه كوهنوردی چنگ الماس یك كوله پشتی وهزار جای دیدنی
جمشید فرجوند فردا: كوهنوردی گر چه ورزش گران قیمتی است اما می توان با حداقل امكانات نیز به آن پرداخت و شهرستان بیجار كه منطقه ای كوهستانی است
جمشید فرجوند فردا: كوهنوردی گر چه ورزش گران قیمتی است اما می توان با حداقل امكانات نیز به آن پرداخت و استان كردستان وشهرستان بیجار كه منطقه ای كوهستانی است را می توان بهشت كوهنوردان نامید. طبیعتی سرسبز و لطیف كه هر چه به سوی قله می روی سخت و خشن و گاه بی رحم می شود، مردمان آن دیار الفتی ناگسستنی با كوه و طبیعت دارند و در این میان گروه های كوهنوردی به جهت تقویت قوای جسمانی و فتح مرتفع منطقه و كشور تشكیل شده كه یكی از این گروه ها »چنگ الماس« است كه كارنامه ای درخشان و پربار دارد و عضوی در تیم ملی كوهنوردی ایران به نام حامد منصوری. این گروه هر ساله صعودهایی را انجام داده و در تقویم آنها برنامه های بسیاری برای آینده دیده می شود. سال 84 نیز سال پرباری برای این گروه بوده، صعود به كوه بلقیس كه سومین صعود گروه نیز بود. راهپیمایی (الموت تا تنكابن) صعود به آزاد كوه (دومین صعود) علم كوه دماوند از جبهه شمالی (دومین صعود) قندیل، چهل چشمه، دنا، زرد كوه، اشترانكوه، شاهو و راهپیمایی از اوشن فشم تا نور (2 مرتبه). گروه چنگ الماس از سال 70 فعالیت خود را آغاز كرده و از كلیه علاقه مندان در هر سن و سالی دعوت می كند تا به جمع آنها بپیوندند. اعضای گروه: مصطفی خادمی، صادق منصوری، محسن الوندی، محمد ستاره، رشید هخامنیش، فریدون برمكی، رسول رمضانزاده، محمد خدابخشی، بشر اله كرمی، رضا همتی، ابراهیم حتمی، جمشید سبحانی، آرین خادمی، شهریار خادمی، بهنام ارجمندی، سامان آقاخانی، حامد منصوری، سید محمد كرم زمانی، مهدی حیدری، احمد شهسواری، احمد اله مرادی، مصطفی ابوطالبی، سید ابوالقاسم صالحی، فردین غیاثی، فرشاد باشوكیان، سید ابوالقاسم امیرخانی، اصغر نامی، مهدی حیدری. سرپرست گروه: صادق منصوری
|
+|
نوشته شده در هشتم شهریور 1386ساعت   توسط سید محمد موسوی
|
جاذبه هاى شگفت انگيز اكوتوريسم در بيجار
آذر شهبازى
مناطق حفاظت شده در زمينه هايى نظير تضمين سيستم هاى حيات وحش، حفظ تنوع ژنتيكى، بهره بردارى پايدار، حفاظت از ميراث هاى طبيعى، توريسم و تفرج تأثير زيادى دارند. تضمين تداوم بهره ورى از منابع زنده براى تأمين نيازهاى مادى و معنوى مردم و تضمين سرمايه گذارى براى آينده از ديگر قابليت هاى اين مناطق به شمار مى روند. مناطق حفاظت شده جزئى از كل الگوى كاربرى متعادل زمين به شمار مى روند. اين مناطق با اراضى مجاور ارتباط فيزيكى دارند كه بايد در برنامه ريزى ها منظور شود.
استان كردستان از سويى با انبوه كوهستان ها و دشت هاى پهناور خود گياهان وجانوران متنوعى را دربرگرفته است و از سويى ديگر نيز چشم انداز جنگل هاى زاگرس، منطقه اى به ياد ماندنى براى طبيعت دوستان محسوب مى شود.
اين مناطق به لحاظ اكوتوريستى مى توانند به عنوان يك مزيت قابل سرمايه گذارى محسوب شوند. مناطقى نظير تالاب زريوار، منطقه شكار ممنوع بدرو پريشان قروه، منطقه كومالان مريوان، منطقه ثامر و اورامانات و منطقه حفاظت شده بيجار.
منطقه حفاظت شده بيجار با پوشش هاى گياهى و جانورى غنى با خصوصيت اكولوژيكى خاص، تپه ماهورى، دشتى، با اقليم نسبتاً خشك و سرد مى تواند به عنوان ذخيره گاه ژنى گونه هاى مختلف گياهى و جانورى مورد نظر اكوتوريست ها قرار گيرد.
اين منطقه حفاظت شده در شمال بيجار و جنوب شرقى شهرستان تكاب قرار گرفته است. رودخانه قزل اوزن حد جنوبى منطقه را طى مى كند. در شمال منطقه رودخانه قم چقا جريان دارد.
اين منطقه در سال ۴۹ برابر مصوبه شماره ۲۲ شوراى عالى شكاربانى و نظارت بر صيد به عنوان منطقه ممنوعه معرفى و سپس در سال ۵۰ با مساحتى معادل ۷۲ هزار هكتار به عنوان منطقه حفاظت شده اعلام شد.
مساحت منطقه براساس آخرين تغييرات حاصل شده در حدود ۳۲۰۰۰ هكتار است.
* وضع توپوگرافى
تقريباً نيمى از منطقه را اراضى با شيب كمتر از ۱۲ درصد تشكيل مى دهد و بقيه منطقه اغلب به صورت تپه ماهورى است و ارتفاع حداقل و حداكثر منطقه به ترتيب ۱۵۳۳ و ۲۱۸۷ است.
اين منطقه داراى آب وهوايى نيمه خشك است؛ به علت ارتفاع زياد منطقه نسبت به ساير مناطق استان، اختلاف درجه حرارت سردترين روز سال با گرم ترين روز سال به ۷۹ درجه سانتى گراد مى رسد. حداقل دما در منطقه مربوط به بهمن ماه با ۳۸ درجه سانتى گراد زير صفر و حداكثر آن مربوط به ماه هاى تير و مرداد با ۴۱ درجه سانتى گراد بالاى صفر بوده است.
متوسط بارش ساليانه منطقه ۴۳۹/۹ ميلى متر است.
طول مدت ماه هاى خشك منطقه به ۴ ماه مى رسد و تعداد روزهاى يخبندان منطقه ۱۱۶ روز است.
دره هاى مهم اين منطقه: دره كفتاران - قزل اوزن - سيدشهاب - حاج زاغه سى - وال وقم چقا هستند.
منابع آب منطقه را نيز مى توان به دو دسته رودخانه و چشمه تقسيم بندى كرد.
* رودخانه ها
رودخانه قزل اوزن: اين رودخانه كه يكى از پرآب ترين رودخانه هاى استان است در امتداد مرز جنوبى منطقه جريان دارد. آب اين رودخانه از ارتفاعات چهل چشمه و منطقه مارال ديواندره سرچشمه مى گيرد.
رودخانه قم چقا: اين رودخانه از غرب به شرق جريان داشته و با بسترى سنگلاخى يا سنگريزه اى از ارتفاعات زرينج و قره گل سرچشمه گرفته و پس از عبور از منطقه حفاظت شده و روستاى بزرگ قم چقا در محلى به نام ولى بيك و خرابه چول ارخ به رودخانه گورانى تغيير نام داد. كه پس از عبور از قريه حيران تلو در قريه گل قشلاق به قزل اوزن مى پيوندد.
* چشمه هاى منطقه:
مهمترين چشمه هاى واقع در منطقه كه در فصل تابستان و پاييز براى حيات وحش منطقه داراى اهميت حياتى هستند شامل: چشمه حاج زاغه سى واقع در ارتفاعات سليم كش، چشمه كله شير واقع در تپه ماهورى شمال غرب روستاى صلوات آباد، چشمه سيدشهاب واقع در دره هاى كوه سليم، چشمه قره بلاغ واقع در بالادست جنوب روستاى قره بلاغ در دامنه شمالى كوه سليم و چشمه هاى متعدد ديگرى نظير گپى بابا، ميه رژگى، قاچاق، تپه شرف خان كانى شفا و جوكوب در اين منطقه وجود دارد.
همچنين در اين منطقه مراتع و پوشش گياهى بسيارى ديده مى شود كه به محلى براى زندگى جانوران مختلف و رويش گياهان و درختچه هايى نظير بادام، آلوچه وحشى و دافنه تبديل شده اند كه منظره بسيار زيبا و قابل توجهى را به وجود آورده اند.
* حيات وحش
حيات وحش عمده منطقه حفاظت شده بيجار را مى توان به گروه هاى پستانداران، خزندگان، پرندگان و آبزيان تقسيم كرد.
* پستانداران منطقه:
تاكنون در منطقه حفاظت شده بيجار ۱۹ گونه و ۱۷ جنس در ۱۰ خانواده شناسايى شده اند كه به نظر مى رسد تعداد پستانداران منطقه بيشتر از اين باشد. بارزترين گونه منطقه قوچ و ميش است كه جمعيت قابل ملاحظه اى از آن در منطقه زيست مى كند. از ديگر گونه هاى شاخص منطقه مى توان به گراز، گرگ، روباه وكفتار اشاره كرد.
* پرندگان منطقه:
جمعيت زيادى از خانواده هاى مختلف پرندگان درمنطقه حفاظت شده بيجار زيست مى كنند كه متأسفانه تاكنون مطالعه جامعى در اين خصوص انجام نشده است اما براساس اطلاعات موجود مربوط به مشاهدات پراكنده كارشناسان استان تاكنون ۸۵ گونه متعلق به ۲۲ خانواده در اين منطقه شناسايى شده ا ند. از پرندگان شاخص منطقه مى توان از عقاب طلايى، ليل، بالاجان، شاهين، كبك معمولى، كبك چيل و باقرقره نام برد.
* آبزيان منطقه:
در منطقه حفاظت شده بيجار دو رودخانه قزل اوزن وقم چقا محل مناسبى براى زيست، تخم ريزى و تغذيه آبزيان بخصوص ماهيان به شمار مى روند. مهمترين گونه هاى آبزى مشاهده شده در اين منطقه سياه ماهى معمولى است.
|
+|
نوشته شده در ششم شهریور 1386ساعت   توسط سید محمد موسوی
|
برگزاري شب شعر عاشقي به مناسبت ولادت امام زمان(عج)


به همت اداره ي فرهنگ وارشاد اسلامي بيجار، شب شعري تحت عنوان شب شعرعاشقي برگذارشد
اين مراسم كه بامجري گري آقاي علي حاني از فرهنگيان واعضاي شوراي شهر بجار ادره م شد باتلاوت آيات قرآن ودعاي فرج آغاز شد. پس از اعلام خوش آمد گويي توسط آقاي زشيذ زادهي ايلامي، ريس فرهنگ وارشاد اسلامي بيجار جلسه ي شعر با سوردن تضميني تحت عنوان ‹‹بوي گسي مي ايد›› از سوي استاد فريدوني شروع ودر پي جناب آقاي ابوالقاسم معمار همداني فعال فرهنگي ومديه سراي گروس، آقاميري ، احسان فريدوني ، آقاي نظامپور، خانم طاهري معمار، استاد جليل مختاري، از شعراي توركي سراي بيجار، جناب محمد رحيمي زضوان، سركاره خانم ايرجي وخانم عظيميان برگذارشد در پايان مراسم ضمن اهداء جوايز ولوح تقدير به شعراي بيجار گروس مراسم با پذيرايي به پايان رسيد.
هم اكنون كه در حال مخابره ي خبر هستيم ، بيجار درشورو نوايي وصف ناپذير بوده ،شهر آذين بندي شده ، اتومبيلها با روشن نمودن چراغها حال وهوايي ديگري را به وجود اورده اند. جشن وسرور، پخش شيريني جات، در اغلب نقاط همچنين مبادي مساجد الخصوص مسجد قايم ال محمد در جريان است.
مجموعه ي وبلاگ بيجار آذربايجان ضمن آرزوي قبولي طاعات مريدان اقا امام زمان، پيشاپيش خجسته ميلاد آن امام حمام، اميد وپناه عدالت خواهان، ياور زندانيان راه عدالت خواهي را به عموم منتظران تبريك عرض نموده و به فريبكاران، بي عدالتان، نژادپرستان، تبعيض كارا ، هشدار ميدهيم، بدا بحالتان اگر آقا فردا بيايد!!! مطمعن باشيد بزودي پاسخ ريش خندهايتان را خواهيد گرفت.انشالله

|
+|
نوشته شده در ششم شهریور 1386ساعت   توسط سید محمد موسوی
|