بیانیه تحلیلی کمیته مردمی دفاع از غرب آذربایجان – شاخه قوشاچای

فرمانداری های ویژه توطئه ای جدید برای آغاز جداسازی شهرهای غرب آذربایجان

پروژه تقسیم تدریجی اراضی آذربایجان از سال ١٨١٣ به صورت فرآیندی هدف دار کلید خورده  و تا همین امروز با مکانیزمهای گوناگون به شکلی نوین ادامه می یابد. بزرگترین و شاخص ترین مؤلفه های این فرآیند زمانی رقم خورد که بین سالهای (١٨١٣­١٨٢٨) اراضی آذربایجان واحد و یکپارچه به موجب قراردادهای ننگین "گلستان" و"تورکمن چای" به دو نیم شمالی و جنوبی تقسیم گردید. و این نه آخر ماجرا بلکه تازه آغاز یک پراسس مداوم و تدریجی  بود.

با نشستن رضا قلدر به مسند قدرت این روند در آذربایجان جنوبی سرعتی قابل ملاحظه به خود گرفت چنانکه در دوره حکومت راسیستی پهلوی عملا تقسیم تدریجی اراضی آذربایجان همراه با جعل هویت تاریخی و فرهنگی در اهداف برنامه های بلند مدت حکومت شونیستی فارس گرا نمودی بیشتر پیدا کرد. در نمودار این پروسه روح دشمنی با ملت آذربایجان را در جدایی اراضی تاریخی آذربایجان و ضمیمه شدن آن به دیگر ایالت ها میتوان به عینه مشاهده نمود.چنانکه در سال ١٣٣۹ بعد از تقسیم شدن آذربایجان به استانهای آذربایجان شرقی و غربی بسیاری از شهرهای آذربایجان به استانهای مجاور واگذار شدند و در همین سال با تبدیل شدن همدان به فرمانداری کل روند جدایی تدریجی این شهر تاریخی از آذربایجان نیز تسریع داده شد. به رغم این همه جفا در حق تمامیت ارضی آذربایجان همچنان تا آن زمان اردبیل، زنجان و قزوین باز جز آذربایجان شرقی بودند.سرانجام در سال  ١٣٥۷ زنجان نیز از پیکره آذربایجان جدا شده و خود استانی مستقل شد . موتور محرکه تکه-تکه سازی آذربایجان با سرعتی دیوانه وار دیگر بار در سالهای١٣۷٢-١٣۷٣ به ترتیب شهرهای اردبیل و قزوین را از مام وطن جدا کرد تا هر یک از شهرهای جدا شده بر اساس برنامه ریزی های مدون شونیستی، استانی نه با نام آذربایجان بلکه با نام همان شهر پا به دام مهلک جدایی اراضی تاریخی آذربایجان و آسیملاسیون فرهنگی بگذارند. که این همان رعایت اصول تدریجی نابودی آذربایجان بود که به شکلی ماهرانه از پشت پرده، عروسک گردان های تهران نشین عروسکهای(نمایندگان مجلس) اردبیلی و قزوینی را در جهت میل و خواستگاه خودشان به خدمت گرفته بودند تا مقدس ترین و عزیزترین سرزمین یک ملتی  زیر پای این خوش خدمتتان شونیسم روز به روز نحیف تر گردد.

این پروژه کلان گویی تا حذف نام آذربایجان از روی یک به یک شهرهای آذربایجان تا جایی که تنها آذربایجان را با تبریز بشناسند و بس، پایانی دیگری را متصور نیست . در راستای این پروژه شوم طراحان نابودی سرزمین و ملت آذربایجان این بار طرح فرمانداری های ویژه را که نگارشی نو از فرمانداری های کل پیشین است در برنامه اجرایی دولت حاضر گذاشته اند. این طرح که بوی توطئه آن مشام هر فرد آگاهی را متوجه پیامدهای آتی آن می سازد امروز با ضرورتهای ساختگی مطرح شده از سوی کارشناسان تیم ریس جمهوری که از زمان سفر ش به آذربایجان شروع شده آغاز گشته و فردا با جدایی خاکهای تاریخی آذربایجان از پیکر آن پایان خواهد پذیرفت. در این طرح به اجرا گذاشته شده ٨ شهر حکم فرمانداری ویژه را دریافت می کنند که در این بین آنچه که هر کسی را متعجب می کند سهم ٣٨ درصدی از این طرح است که نصیب آذربایجان شده است .راستی این چه تحفه ای  شیرینی است که به کام استانهای فارس نشین  تلخ  بوده است که سهم ٣٨ درصدی از آن به آذربایجان بخشیده اند در حالیکه در تخصیص اعتبارات سهم آذربایجان عددی یک رقمی است.

این سهم ٣٨ درصدی به شهرهای خوی، مهاباد (آذربایجان غربی)و مراغه(آذربایجان شرقی) مجوز فرمانداری ویژه بودن را اهدا میکند که پیش زمینه ای برای تبدیل شدن تدریجی به استانهای خوی به مرکزیت خوی، مکریان شمالی به مرکزیت سویوق بولاق (مهاباد) و سهندیه به مرکزیت مراغه است . در صورت عملی شدن چنین توطئه شومی که اینبار در٣ شهر نزدیک به هم غرب آذربایجان، در وسعتی بزرگتر و نیز همزمان اتفاق می افتد عملا دیگر نامی از آذربایجان باقی نخواهد ماند. اگر در سالهای ۷٣-۷٢-١٣٥۷ آذربایجان از طرف شرق تکه-تکه شد اینبار دستگاه پرسینق حاکمیت همان طرح را از طرف غرب آذربایجان دنبال می کند. این طرح در نزد شونیسم فارس با گذشت زمان عملا پیوستگی های عمیق بین شهرهای آذربایجان را به گسستگی های عمیق تبدیل خواهد نمود و ابزارهای کنترلی حاکمیت را در جهت کنترل بحرانهای آتی کار آمد خواهد ساخت تعبیر می شود.

اما از آنجایی كه این گام های تند در غرب آذربایجان حادتر از دیگر نقاط کشور اتفاق می افتد و سویوق بولاق(مهاباد) نیز یکی از شهرهای فرمانداری ویژه اعلام شده می باشد که یکی از دلایل انتخاب آن بعنوان فرمانداری ویژه وجود آلترناتیوی بنام تروریسم کرد است بر اهمیت مسئله می افزاید. در چنین شرایط حساس منطقه ای بهترین آلترناتیو موجود جهت ایجاد کوردیناسیون کرکوک و غرب آذربایجان در جهت بهره گیری از پتانسیل های تروریستی پیشمرگه های کرد عراق و ایران در کریدور آذربایجان و شمال عراق در جهت تاثیر گذاری بر تحولات منطقه شبکه های تروریستی اکراد می باشد. روادید صادر شده برای فعالیتهای تروریستی در اراضي آذربایجان از سوی حاکمیت ایران که از آن امروز بعنوان چالش اصلي حاکمیت در بین ملت ترک و کرد یاد می شود نقطه ثقل طرحهای تعریف شده می باشد. این گونه موضع گیریها و سرمایه گذاری های هدف دار حاکمیت در غرب آذربایجان در چنین شرایط حساس منطقه ای زمینه های تقویت شبکه های تروریستی کردي و ظهور مدرسه های آموزش افعال تروریستی جهت پرورش یاغیانی همچون شیخ عبیدالله،سیمتکو،بارزانی و قاسملو و شاید ورژن های کردی بن لادن را فراهم نماید که تبعات تقویت چنین جریانهای تندی در اراضي سرزمين آذربایجان دامن گیر ملت تورک و کرد آذربایجان خواهد بود.

در حالیکه  بعد از فرمانداری ویژه شدن دو شهر مراغه و خوی خوش خدمتان شونیسم با برگزاری مراسم پایکوبی و شیرینی خوری فراهم آمدن زمینه های جدایی این دو شهر به همراه شهرهای توابع شان از آذربایجان را جشن گرفته بودند سویوق بولاق در سکوتی معنادار همان روزها را با اضطراب سپری می کرد. این سکوت معنادار که از هر سخنی گویا تر بود اولا حاکی از هماهنگی های بعمل آمده بین طرف های حامی تروریسم کرد و مسؤولان مملکتی جهت نیل به هدف های مشترک در اراضي تاریخی آذربایجان بود و ثانیا به دلیل دارا بودن تمام شرایط اعلام شده از طرف دولت برای گرفتن مجوز فرمانداری ویژه از سوی قوشاچای و قرار گرفتن مهاباد در ٤٥ کیلومتری آن جشن و هیاهو در سویوق بولاق می توانست تمام نقشه های آنان را از سوی قوشاچای نقش بر آب کند.

فرمانداری ویژه شدن سویوق بولاق(مهاباد) و قطب سیاسی-اقتصادی شدن آن در جنوب استان زنگ خطری است به شهرهای قوشاچای، سولدوز، خانا، سايين قالا و تیکان تپه .عملا تجربه چندین سال اخیر ثابت کرده است هر منطقه ای که زیر نفوذ شهرهای تروریسم پرور بوده ثبات و امنیت از آن مناطق رخت بربسته و نا آرامی و نا امنی جای آن را گرفته است با این حقیقت آشکار پیش روی مان حاکمیت در غرب آذربایجان به دنبال چه مقاصدی است که اینگونه آب در هاون تروریست های کرد می ریزد. مسؤولان مملکتی از نا امن کردن منطقه چه سودی خواهند برد؟ آیا این باز کردن پای تروریستهای خونخوار پژاک ، پ.ک.ک و دموکرات کرد به منطقه نیست؟ سپردن سرنوشت شهرهای منطقه بدست شهری که خود عامل تمام نا آرامی های منطقه است با کدام منطقی سازگار است که ما نمی دانیم و شما بهتر از ما می دانید و شاید در پشت این منطق مرموز پروژه ای مشابه روند حاکم بر شهرهای تورکمن نشین  کرکوک و اربیل نهفته است که تا همین امروز از جنایات پیشمرگه های کرد خود مختار عراق در حق تورکمن های کرکوک واربیل زمین و زمان به حال فرزندان شهید شان می نالد.

هنوز مردم قوشاچای، سولدوز و سايين قالا جنایات شیخ عبدالله، قاسملو را از یاد نبرده اند هنوز مادران شهید داده قوشاچای داغ فرزندان خود را بر سینه دارند. هنوز هم هر روز در آذربایجان تروریست های پژاک خانه ای را به داغ فرزند بی گناه شان می نشاند. هنوز هم فرزندان آذربایجان نسبت به برقراری امنیت در منطقه هزینه های گزافی را می پردازند.

امروز سپردن سرنوشت ملت ترک و کرد منطقه به دست شهر حامیان تروریسم کُرد که خود سر منشاء و کانون ناامنی های منطقه است خیانتی بزرگ در حق شهیدان گلگون کفن شده ملت ترک و کرد آذربایجان می باشد که بدست دموکرات های تروریست مهاباد به شهادت رسیده اند . ملت آذربایجان امروز نقطه شروعی برای اعتماد کردن به قاتلان فرزندان شان را در هیچ یک از آرشیوهای حامیان تروریسم های کرد نمی یابند.    

کمیته مردمی دفاع از غرب آذربایجان به عنوان یکی از مردمی ترین تشکل های غرب آذربایجان ضمن محکوم کردن سیاستهای تقسیم تدریجی اراضی آذربایجان با هر نوع مارکی اعم از فرمانداری ویژه و کل به نمایندگان و ارگانهای مسؤول هشدار می دهد که صورت برچیده نشدن ریشه های توطئه علیه تمامیت اراضی آذربایجان، ملت آذربایجان با تکیه بر عزم ملی تک به تک فرزندان وطن پرستش در دفاع از وجب به وجب سرزمین مادری اش از هیچ کوششی فرو گذار نخواهد بود.  

کمیته مردمی دفاع از غرب آذربایجان - شاخه قوشاچای

١9/٥/٨۶

چشم اندازهای آنا تولی را دراین سایت ببینید

http://www.turklider.org/TR/EditModule.aspx?tabid=1038&mid=8373&ItemID=6687&ItemIndex=8

ولادت با سعادت اولین اختر تابناک امامت و ولایت امیر مومنان علی ابن ابی طالب بر راه روان راه عدالت مبارک باد.

ولادت با سعادت جواد الایمه٬ امام محمد تقی٬ بر

پیروان راه آن حضرت وبر امام زمان مبارک باد